• Άλλη μια μέρα άλλη μια παράλογη επιβάρυνση!

    Η κυβέρνηση επαναφέρει τη λογική των δασμών σε μέσα αποθήκευσης, εγγραφής, και αναπαραγωγής έργων «πνευματικής ιδιοκτησίας» με επιβάρυνση της αξίας τους από 2 έως 6%.

    Αναρωτιόμαστε αν οι συγγραφείς του νομοσχεδίου έχουν υπολογίσει την πιθανή απώλεια εσόδων και ζημιά που προκαλείται στις εγχώριες εταιρίες πωλήσεων των εν λόγω συσκευών και μέσων; Σε μια εποχή που όλες οι δημοκρατίες παγκοσμίως προσπαθούν να βοηθήσουν τους πολίτες των χωρών τους να οικειοποιηθούν τις νέες τεχνολογίες και να προάγουν την ψηφιοποίηση, η Ελλάδα προωθεί λουδίτικες πολιτικές και διδάσκει την τεχνοφοβία στα σχολεία.

    Οι δημιουργοί δεν χρειάζονται τον πατέρα κράτος να τους χαρτζιλικώνει, χρειάζονται ελευθερία για να δημιουργούν.

  • Για το έκτακτο επίδομα στους συνταξιούχους: Ένα σκληρό αλλά αναγκαίο «Όχι»

    Ίσως από την εποχή του «Τσοβόλα δώσ’ τα όλα» έχουμε να δούμε -τόσο εμφανώς- τον ρόλο του πολιτικού ως μαφιόζου, που μοιράζει κλοπιμαία για να αγοράσει εύνοια και υπακοή από πολίτες που θεωρεί υποχείρια.

    Η κυβέρνηση δεν νοιάζεται για την οικονομική κατάσταση των συνταξιούχων αλλά για το γεγονός πως οι συνταξιούχοι είναι μια ομάδα πολιτών που ψηφίζει περισσότερο από άλλους πολίτες. Αν η κυβέρνηση νοιαζόταν για κοινωνικά ευαίσθητες ομάδες, θα έπρεπε να φροντίσει να καλύψει τις ελλείψεις στις υποδομές για την υποστήριξη των ΑΜΕΑ, να μειώσει τους φόρους και τους κανονισμούς στις επιχειρήσεις ώστε να καταπολεμηθεί η χρόνια ανεργία στους νέους, να καλύψει τις πιο έντονες ελλείψεις σε φάρμακα σε όλα τα νοσοκομεία της χώρας και να βοηθήσει τα νοικοκυριά με παιδιά που ζουν σε πραγματικές συνθήκες εξαθλίωσης. Όμως, αυτή η διασπορά βοήθειας δεν φέρνει ψήφους.
    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Για την απόφαση του ΣτΕ και την αντίδραση της κυβέρνησης

    Η απόφαση του ΣτΕ για το νόμο Παππά ήταν αναμενόμενη. Αναμενόμενες ήταν και οι αντιδράσεις της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μέσω των δηλώσεων της κυβερνητικής εκπροσώπου, που για άλλη μια φορά δείχνουν την αντίληψη και τις ιδεολογικές καταβολές των κυβερνώντων σε θέματα όπως η δημοκρατία και η διάκριση των εξουσιών.

    Η απαίτηση για σεβασμό και στοιχειώδη δημοκρατικότητα σκοντάφτει μπροστά στα συχνά και επαναλαμβανόμενα κρούσματα τέτοιου είδους πολιτικών συμπεριφορών. Ο κ. Παππάς είναι έκθετος και ο στοιχειώδης αυτοσεβασμός επιβάλλει να υποβάλλει την παραίτησή του. Φυσικά και δεν θα το κάνει.

    Το μοντέλο λειτουργίας του κράτους που ευαγγελίζεται αυτή η κυβέρνηση είναι μία διαρκής αποτυχία και αποδεικνύεται καθημερινά και στη πράξη ότι μόνο οι φιλελεύθερες δυνάμεις της χώρας μπορούν να προσφέρουν λύσεις.

  • Το πραγματικό πρόσωπο μιας καταστροφικής κυβέρνησης

    Έχουν από καιρό πάψει να είναι θέμα πολιτικού σχολιασμού οι εκτός δημοκρατικού πλαισίου συμπεριφορές, η αναλγησία και η αμετροέπεια του Πρωθυπουργού. Ο κ.Τσίπρας μας παρουσίασε αυτά για τα οποία ήταν ήδη γνωστός στις κλίκες του κόμματός του εδώ και χρόνια:

    -Ότι είναι αλαζόνας. Επιδεικνύει απαράδεκτη συμπεριφορά σε εργαζομένους που οι δικές του -χωρίς λογική- αποφάσεις οδηγούν σε ανεργία.

    -Ότι είναι διπρόσωπος. Πότε μιλά για «το ευρώ που δεν είναι φετίχ» και πότε για το «ευρωπαϊκό κεκτημένο» που κυνήγησε πέρυσι στο δημοψήφισμα. Πότε μιλά για τον ΕΝΦΙΑ που δεν θα πλήρωνε και πότε μας κουνάει επιτιμητικά το δάχτυλο πως «ο τζάμπας τελείωσε».

    -Ότι είναι εξουσιομανής και αρέσκεται σε παιχνίδια παρασκηνίου. Είναι αδιανόητο, εν έτει 2016, ο πρωθυπουργός να προκαταλαμβάνει απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας.

    Από κοντά φυσικά ακολουθούν και οι πιστοί του σύντροφοι, όπως ο κ.Πολάκης που υποδεικνύει ποια θα πρέπει να είναι η συμπεριφορά μιας δημοσιογράφου, όταν οι απόψεις της δεν είναι αρεστές στο καθεστώς ή θίγουν την ουσία των αποφάσεών του. Ο κ.Πολάκης όπως και άλλα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ ξεχνούν την προσωρινότητα της θέσης τους και πιστεύουν ότι με την τεχνητή πόλωση και την ύβρη μπορούν να κυβερνούν για πάντα. Καμιά χώρα, όμως, δεν μπορεί για πάντα να μένει ακίνητη απέναντι στον κάθε Τσίπρα και τον κάθε Πολάκη να τη σπρώχνουν ακόμα πιο βαθιά στην ανεργία, τη φτώχεια και τη μιζέρια.

    Η πραγματικότητα είναι αναπόδραστη όσο και αν την αγνοούν. Στη ΔΕΘ υπέγραψαν το πολιτικό τους τέλος και απλώς δεν το γνωρίζουν.

  • Επενδυτικό Σοκ: το πιο σύντομο ανέκδοτο του ΣΥΡΙΖΑ

    Αυτές τις ημέρες βλέπουμε υπουργούς και στελέχη της κυβέρνησης να παρελαύνουν από το Ελληνογερμανικό Επιχειρηματικό Φόρουμ και να κάνουν δημόσιες δηλώσεις με αποδέκτες υποψηφίους επενδυτές. Όπως συνηθίζεται σε αυτές τις εκδηλώσεις, ακούμε εξαγγελίες για «επενδυτικό σοκ», στρατηγικά σχέδια ανάπτυξης και άλλες γενικόλογες θεωρίες για το πώς θα ανακάμψει η οικονομία.

    Κύριοι Υπουργοί, πρέπει επιτέλους να καταλάβετε ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα άκρως αποκρουστική για ξένους επενδυτές. Κανείς δεν θέλει να τοποθετήσει τα χρήματα του σε ένα διαλυμένο τραπεζικό σύστημα όπου οι καταθέσεις κινδυνεύουν άμεσα με κούρεμα. Κανείς δεν θέλει να βάλει μπρος μια επένδυση όταν βλέπουν το πάθημα της Eldorado Gold, όπου ένας υπουργός (Σκουρλέτης) αγνοεί επιδεικτικά δικαστικές αποφάσεις και έχει προκαλέσει ζημίες εκατομμυρίων ευρώ στον επενδυτή. Κανείς δεν επιθυμεί να επενδύσει σε μια χώρα όπου η κυβέρνηση δείχνει εντελώς ανίκανη να πάρει τις απαραίτητες πολιτικές αποφάσεις για να κλείσει την αξιολόγηση και να αποκαταστήσει την εμπιστοσύνη στην αγορά.

    Ξεχάστε τα επενδυτικά σοκ, κύριοι, και φροντίστε να αναθερμάνετε πρώτα την πολύ κακή ψυχολογία του επιχειρηματικού κλίματος.

  • Η ανεπάρκεια ως αρετή

    «Άμα θέλω να τους τρελάνω όλους, θα κάνω εσένα Πρόεδρο της Βουλής». Με αυτήν τη φράση του Πρωθυπουργού, όπως αποκαλύπτει η κ. Ζ.Κωνσταντοπούλου, εκπονήθηκε το “μεγαλοφυές” σχέδιό του να της αναθέσει την προεδρία της Βουλής, με τα γνωστά ολέθρια αποτελέσματα. Με αυτήν την αγοραία λογική ο κ. Τσίπρας αντιμετωπίζει όλα τα σοβαρά ζητήματα της χώρας. Προσπαθεί να “αιφνιδιάσει”, να “μπλοφάρει” σαν άλλος αποτυχημένος τζογαδόρος που νομίζει ότι θα τινάξει τη μπάνκα στον αέρα. Αντί αυτού, όμως, τινάζεται το σπίτι μας.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Το Κομματικό Κράτος του ΣΥΡΙΖΑ

    Στον έναν χρόνο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, το βασικό έργο που έχει να επιδείξει αυτή η κυβέρνηση είναι:

    • η επαναπρόσληψη των καθαριστριών στο Υπουργείο Οικονομικών και η “προαγωγή” τους σε… δικαστικούς υπαλλήλους
    • το άνοιγμα της ΕΡΤ
    • οι προσλήψεις συγγενών και φίλων στο δημόσιο

    Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια χώρα χρεοκοπημένη, με τις τράπεζες να έχουν περιέλθει και να παραμένουν σε καθεστώς capital control, τον ιδιωτικό τομέα να καταρρέει, με πολίτες που αναγκάζονται να γίνουν οικονομικοί μετανάστες και που οι ελπίδες για ανάπτυξη επαφίενται στο…ΕΣΠΑ (!).

    Η ανικανότητα σε συνδυασμό με την αλαζονεία δεν αφήνουν περιθώρια καμίας προσδοκίας. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία -σταθερά αντίθετη στον κρατισμό που γεννά το πελατειακό κράτος- ζητά από την κυβέρνηση, αν της έχει απομείνει ίχνος ντροπής, να παραιτηθεί.

  • Το αποτέλεσμα των εκλογών και η νέα κυβέρνηση

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία συγχαίρει τον ΣΥΡΙΖΑ για την νίκη του και ελπίζει σε μια συνετή διακυβέρνηση εντός του ευρωπαϊκού πλαισίου απαλλαγμένη από τις συντηρητικές αγκυλώσεις της μεταπολίτευσης.

    Θεωρούμε αγενή τη στάση του απερχόμενου πρωθυπουργού να μην είναι εκεί στην παράδοση του γραφείου του. Από την άλλη χαιρετίζουμε την απόφαση του νέου πρωθυπουργού να δώσει πολιτικό όρκο όπως πρέπει σε ένα κοσμικό κράτος.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Syrizonomics: όταν η ευημερία και η ανάπτυξη, η επιτυχία και η ευτυχία, μας περνάνε και μας ξεπερνάνε….συριζα

    Ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας λέει πως έχει λύσεις για την οικονομία αλλά ποτέ δεν μπαίνει σε λεπτομέρειες. Αντ’ αυτού, η Βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης του Σύριζα κα Χαραλαμπίδου περιγράφει πολύ πιο συγκεκριμένα σε τι συνίστανται τα Syrizonomics:  Συνταγές που επιφέρουν το τέλμα στην οικονομία και τέτοια φτώχεια στους πολίτες της χώρας που η σημερινή τραγική κατάσταση θα μοιάζει με ευχάριστη ανάμνηση.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Περιμένοντας… τα γκούλαγκ

    Στην προσπάθεια για ειλικρινή και συνεπή πολιτικό διάλογο, η Φιλελεύθερη Συμμαχία χαιρετίζει την δήλωση του Σ. Ζίζεκ, κατά την διάρκεια συζήτησης του με τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πως οποίος έχει αρνητική γνώμη για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι για τα γκούλαγκ.

    Όπως τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του ναζισμού, έτσι κι εκείνα του κομμουνισμού αποτελούν μια από τις πιο φρικιαστικές σελίδες της ανθρώπινης ιστορίας. Στα γκούλαγκ οδηγήθηκαν, βασανίστηκαν και θανατώθηκαν εκατομμύρια ανθρώπων μονάχα υπό την υποψία πως μπορεί να έχουν αντικαθεστωτικές πεποιθήσεις. Δεκάδες είναι τα μνημεία στα θύματα αυτού το θεσμού ενώ όσοι άνθρωποι έζησαν υπό την απειλή τους έχουν απορρίψει τις ιδέες πάνω στις οποίες οικοδομήθηκαν.

    Είναι αναμενόμενο όμως, όλα αυτά να μην συγκινούν τους χειροκροτητές τέτοιων δηλώσεων. Ίσως περιμένουν στα σοβαρά να διοριστούν στην θέση του δεσμοφύλακα όταν έρθουν στην εξουσία. Άλλωστε, μπορεί αυτό να είναι και το μυστικό τους όπλο για την καταπολέμηση της ανεργίας. Ενώ αν αστειεύονταν, μάλλον έχουν επιλεκτική ευαισθησία για τα θύματα του μαύρου ολοκληρωτισμού, και όχι για τα θύματα του κόκκινου, με τα οποία μπορούν να γελούν.

    Για χάρη της σαφήνειας στον πολιτικό διάλογο θα πρέπει ο ΣΥΡΙΖΑ να ξεκαθαρίσει στους πολίτες εάν μοιράζεται κατά βάση το πνεύμα των δηλώσεων του Ζίζεκ, ώστε και να μπορέσουν να διακρίνουν με ευκολία ότι η πόλωση που καλλιεργούν οι θιασώτες του αυταρχισμού στα δεξιά και στα αριστερά είναι κατ’ουσία τεχνητή. Στην Φιλελεύθερη Συμμαχία πιστεύουμε πως ο πραγματικός αντίθετος πόλος και των δυο άκρων, δεν μπορεί να είναι άλλος από την ελευθερία.

Page 1 of 212