• Απελευθερώνοντας την Παιδεία


    *Του Πέτρου Ιωάννη Παρασκευόπουλου

    Ενόψει των συνθηκών που επικρατούν σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας παιδείας λόγω του ιού, με την μαζική χρήση τηλεκπαίδευσης, την παράλληλη αποτυχία των κουπονιών της τηλεκατάρτισης των επιστημόνων καθώς και μία σειρά από νομοσχέδια που αναμένονται για τις δομές εκπαίδευσης, είναι θεμιτό να αξιολογήσει κανείς το πού βρίσκονται οι διάφορες μεταρρυθμίσεις σε ότι αφορά στην ποιότητα της διδασκαλίας στην Ελλάδα σήμερα.

    Σε πρώτο στάδιο, η εύκολη λύση θα ήταν να αναγνωρίσει κανείς θετικό πρόσημο σε διατάξεις όπως είναι η εξίσωση πτυχίων των αναγνωρισμένων ιδιωτικών κολλεγίων, που θα δώσει τη δυνατότητα σε χιλιάδες συμπολίτες να αποκτήσουν πρόσβαση σε θέσεις εργασίας που προηγουμένως ήταν απροσπέλαστες, σε αντίθεση με το να τους εξωθούμε στο εξωτερικό. Παρομοίως ενθαρρυντική – ανάμεσα σε άλλες – είναι η εικόνα που αφορά στην αύξηση των πρότυπων πειραματικών σχολείων, στην εισαγωγή πολλαπλού σχολικού βιβλίου και στην είσοδο του μαθήματος της σεξουαλικής αγωγής και της επιχειρηματικότητας.  Το πρόβλημα παρόλα αυτά, με όσες αλλαγές έχουν γίνει ή αναμένεται να πραγματοποιηθούν, είναι διττό: χρειάζεται να θίξουμε αφενός την χρόνια εξάρτηση που έχει η δημόσια εκπαίδευση από τη συνήθως αργή πολιτική βούληση του εκάστοτε υπουργείου, αφετέρου την έλλειψη επιλογών των οικογενειών που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία/ξένα πανεπιστήμια.  Μέρος του προβλήματος είναι επίσης το γεγονός ότι η χώρα μας βρίσκεται στην προτελευταία θέση της ΕΕ σε ότι αφορά στο ποσοστό της δαπάνης στην παιδεία ως ποσοστό της συνολικής δημόσιας δαπάνης.

    Μια ευρύτερη ανακατανομή δαπανών από τις δημόσιες υπηρεσίες και το ασφαλιστικό στην έρευνα και την παιδεία αποτελεί το δημοσιονομικό κομμάτι της λύσης.  Η δυσκολότερη αλλά ουσιαστικότερη πρόταση όμως έχει να κάνει με την αποχώρηση του κεντρικού κράτους ως σχεδιαστή και την μετατροπή του από πάροχο εκπαιδευτικών προγραμμάτων σε καταναλωτή τους.

    Καταναλωτή λοιπόν όπως με το αποσυρμένο πρόγραμμα τηλεκατάρτισης των επιστημόνων μέσω voucher; Όχι διότι εκεί μιλάμε για μια διαδικασία-ανέκδοτο στην οποία η ομάδα αξιολόγησης συστημάτων τηλεκατάρτισης του Υπουργείου Εργασίας ενέκρινε μονάχα 7 συνεργαζόμενες επιχειρήσεις από περίπου 400 παρόχους κατάρτισης δια βίου μάθησης διότι οι υπόλοιποι υποτίθεται δεν πληρούσαν τις τεχνολογικές προδιαγραφές.  Ανεξάρτητα του κατά πόσον υπήρχαν σχέσεις ημετέρων μεταξύ στελεχών του υπουργείου εργασίας και των 7 επιχειρήσεων ή όχι, βασική προϋπόθεση προκειμένου να λειτουργήσει η αγορά της εκπαίδευσης είναι η ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών σε μεγάλο αριθμό εν δυνάμει δασκάλων.

    Μία αντίστοιχη μεταρρύθμιση σε όλες τις βαθμίδες παιδείας όπου το κράτος θα έδινε τη δυνατότητα στους εκπαιδευόμενους να επιλέξουν ελεύθερα όποιο σχολείο θέλουν, δημόσιο ή ιδιωτικό, βάση των μαθησιακών αναγκών τους (πχ. έφεση στην πληροφορική) θα είχε ως απαραίτητη προϋπόθεση το υπουργείο παιδείας να δίνει πρόσβαση σε πληροφορίες για την ποιότητα παρεχόμενης εκπαίδευσης, χωρίς να δημιουργεί εμπόδια εισόδου στην αγορά. Επιπρόσθετα, η παροχή χρηματοδότησης απευθείας στους γονείς παιδιών θα μετέφερε και την ευθύνη της οικονομικής διαχείρισης – όπως με τις προσλήψεις καθηγητών – απευθείας στους δήμους (αποκέντρωση όπως πχ συμβαίνει στη Φινλανδία), κάτι το οποίο γίνεται τώρα μονάχα σε ότι αφορά στις επισκευές κτηριακών μονάδων. Οι δήμοι θα έθεταν, συνεπώς, το κόστος της φοίτησης και παράλληλα θα συνεργαζόντουσαν με το εκπαιδευτικό προσωπικό των δημόσιων σχολείων της κοινότητας για το πρόγραμμα σπουδών.

    Γιατί θα ήταν ένας κόσμος στον οποίο το κράτος αφήνει ελεύθερα διαφορετικά εκπαιδευτικά συστήματα να συνυπάρχουν καλύτερος? Πρώτον διότι θα έδινε τη δυνατότητα στους εκπαιδευτικούς να επιλέγουν ελεύθερα σχολικά βιβλία καθώς και μεθόδους διδασκαλίας, εκτοξεύοντας το κίνητρο να διδάξουν αντί να προτείνουν μονάχα βοηθήματα. Δεύτερον σημαντικά περισσότεροι γονείς θα μπορούσαν να στείλουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία, βελτιώνοντας το βαθμό της κοινωνικής εξέλιξης. Τρίτον, θα υπήρχε ορθολογική κατανομή του εκπαιδευτικού προσωπικού καθώς και των πόρων της κάθε μονάδας η οποία εξαρτάται αυτή τη στιγμή από τη βούληση του υπουργείου. Τέταρτον, η επιχορήγηση θα ερχόταν ως ανταμοιβή στις σχολικές μονάδες που θα προσέλκυαν μαθητές βάση των αποτελεσμάτων τους, μεταφέροντας την ευθύνη της διδασκαλίας από τα φροντιστήρια και ιδιαίτερα στα ίδια τα σχολεία.  Τέλος, παρόλο που κάτι τέτοιο θα έπαιρνε χρόνο, θα είχαμε σημαντικά καλύτερη απορρόφηση παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες/ιδιαιτερότητες, καθώς αυτή τη στιγμή τα μοναδικά σχολεία που έχουν το κίνητρο να προσφέρουν εξιδεικευμένες υπηρεσίες είναι ένας μικρός αριθμός ιδιωτικών.

    Συνοψίζοντας, η αλλαγή του εκπαιδευτικού συστήματος από ένα το οποίο έχει τις ίδιες προδιαγραφές για όλους και λειτουργεί top-down ως πολιτικό λάφυρο σε ένα στο οποίο το κράτος χρηματοδοτεί απευθείας τους εκπαιδευόμενους απαιτεί και μια αλλαγή πολιτισμού σε ότι αφορά στις πρωτοβουλίες που είναι διατεθειμένα να πάρουν τα δημόσια σχολεία. Μια τέτοια μεταρρύθμιση θα έπαιρνε χρόνο αλλά ταυτόχρονα θα οδηγούσε σε μεγαλύτερη λογοδοσία προς όφελος των μαθητών.

    * Ο Πέτρος-Ιωάννης Παρασκευόπουλος είναι Μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

    *Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο Marketnews.gr στις 15 Μαρτίου 2020

  • Για την κατάργηση των μαθητικών εκδρομών στο εξωτερικό

    Ο Υπουργός Παιδείας, κ. Γαβρόγλου, αποφάσισε την κατάργηση των εκπαιδευτικών μαθητικών εκδρομών στο εξωτερικό, διότι το θεωρεί άδικο απέναντι στα παιδιά που δεν αντέχουν το κόστος.

    Η δικαιολογία που προβάλλει ο Υπουργός Παιδείας είναι ισοπεδωτική, καθώς οι σχολικοί φορείς διαθέτουν ήδη τρόπους αλληλεγγύης στους οικονομικά ασθενέστερους μαθητές. Στην πραγματικότητα, το άδικο είναι να στερούνται οι μαθητές την ευκαιρία να ταξιδέψουν στο εξωτερικό, κάτι που θα τους προσφέρει νέες γνώσεις και εμπειρίες.

    Οι ιδεολογικές καταβολές της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ στοχεύουν στην εξίσωση των ανθρώπων προς τα κάτω. Αντίθετα, η Φιλελεύθερη Συμμαχία επιθυμεί μία φιλελεύθερη κοινωνία όπου θα δίνεται η ευκαιρία στον κάθε άνθρωπο να επιτύχει.

  • Κουπόνια εκπαίδευσης αλά ΣΥΡΙΖΑ

    Ο βουλευτής του Σύριζα κ.Τριανταφυλλίδης πρότεινε την επιβολή (επιπλέον) διδάκτρων στα δημόσια σχολεία, όπως αναφέρει δημοσίευμα της εφημερίδας “Η ΑΥΓΗ”. Φυσικά θα γνωρίζει πως ήδη οι γονείς πληρώνουν δίδακτρα μέσω της φορολογίας.

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία έχει παρουσιάσει στις βασικές της προτάσεις την υιοθέτηση των κουπονιών για τη δημόσια παιδεία, έτσι ώστε να αποφασίζουν οι ίδιοι οι γονείς (και όχι το κράτος) πώς θα χρησιμοποιήσουν τα χρήματά τους, επιλέγοντας σχολείο για το παιδί τους. Για περισσότερες πληροφορίες, ο κ.Τριανταφυλλίδης μπορεί να συμβουλευθεί το πρόγραμμα της Φιλελεύθερης Συμμαχίας ή τα άρθρα του Milton Friedman για τα κουπόνια εκπαίδευσης, παρόμοια με το σύστημα που εφαρμόζεται με επιτυχία στη Σουηδία, Ιρλανδία, Η.Π.Α. κ.α.

  • Υπάρχει έξοδος από τον κρατικισμό;

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία αισθάνεται την ανάγκη να υποστηρίξει δημοσίως το δικαίωμα της συμπολίτισσας κ. Χριστιάνας Σοφίας να παράσχει στο παιδί της κατ’ οίκον εκπαίδευση. Ένα δικαίωμα το οποίο έχει η πλειοψηφία των πολιτών της ευρωπαϊκής ένωσης και του δυτικού κόσμου, αλλά όχι η επιμόνως κρατικίστικη οντότητα του ευρωπαϊκού νότου.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Νομοσχέδιο για την Παιδεία: Η εκδίκηση των αρεστών – Η τιμωρία των αρίστων.

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία διαπιστώνει ότι το νέο πολυνομοσχέδιο της κυβέρνησης για την Παιδεία θα σφραγίσει το εκπαιδευτικό σύστημα με την κομματικοποίηση, την ανομία, την ήσσονα προσπάθεια και τη μετριοκρατία.

    Σύμφωνα με το νομοσχέδιο, καταργούνται τα Συμβούλια των ΑΕΙ που συγκροτούνταν από δεκάδες Έλληνες επιστήμονες εγνωσμένου κύρους διεθνώς, οι διευθυντές των σχολικών μονάδων αλλά και οι διευθυντές εκπαίδευσης θα εκλέγονται από τους υφισταμένους τους εκπαιδευτικούς, καταργούνται οι ρυθμίσεις για το άσυλο, καταργείται η βάση του 10, τα Πρότυπα Σχολεία, η Τράπεζα Θεμάτων και η αξιολόγηση του εκπαιδευτικού έργου, ενώ παράλληλα το ΥΠΟΠΑΙΘ φρόντισε να επαναφέρει τους αιώνιους φοιτητές.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Μια “σφαλιάρα” την ημέρα …..

    Οι δηλώσεις του μέχρι χθες αντιπρύτανη του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου (” πρέπει να φασιστοποιηθουμε-να ρίχνουμε καμμιά σφαλιάρα- μόνο έτσι καταλαβαίνει ο Ελληνας..”) καταδεικνύουν με τον πιο γλαφυρό τρόπο δύο πραγματικότητες:  O φασισμός ειναι κάτι περισσότερο απο ένας κομματικός σχηματισμός.

    1.  Είναι “μικρή” καθημερινή στάση και συμπεριφορά που απευθύνεται στο θυμικό. Ο λόγος του εμπεριέχει υπεραπλούστευση και χυδαιότητα.
    Αυτός ο “εφικτός φασισμός στην πράξη“, διαχέεται πια σε πολλές καθημερινές πρακτικές της ελληνικής κοινωνίας. Τον συναντάμε στα πεζοδρόμια, στα σχολεία και στις σχολές, αλλά και στον λόγο των ποικιλώνυμων “ελίτ”.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Παιδεία ελεύθερη από τα σχέδια λίγων

    Η πρόσφατη διαμάχη που ξέσπασε με τις δηλώσεις της βουλευτή της ΔΗΜΑΡ κας Ρεπούση για την κατάργηση των θρησκευτικών και για τις ώρες των αρχαίων, επαναφέρει στο προσκήνιο, το κεντρικό πρόβλημα της Παιδείας σήμερα που είναι η έλλειψη επιλογής και η εκ των άνωθεν επιβολή ενός και μόνο εκπαιδευτικού προγράμματος.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Ελεύθερα πανεπιστήμια ή βαρβαρότητα;

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καταδικάζει την ενέργεια των ‘ομάδων’ που έχουν καταλάβει το κέντρο διαχείρισης των υπολογιστικών συστημάτων στο ΕΚΠΑ για να παρεμποδίσουν την ηλεκτρονική ψηφοφορία για τις εκλογές του διοικητικού συμβουλίου του Ιδρύματος.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Οι θέσεις της Φιλελεύθερης Συμμαχίας για Κοινωνικά θέματα και Παιδεία

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία συμμετέχει στον προεκλογικό διάλογο καταθέτοντας τις δικές της προτάσεις της για Κοινωνικά θέματα και Παιδεία. Η δομή και η έκταση της παρουσίασης των θέσεων της Φιλελεύθερης Συμμαχίας παίρνει υπόψη τους κανόνες της τηλεμαχίας μεταξύ των κυρίων Καραμανλή και Παπανδρέου με στόχο να διευκολυνθεί όποιος πολίτης θελήσει να κάνει συγκρίσεις. Για τον ίδιο λόγο οι θέσεις της Φιλελεύθερης Συμμαχίας συνοδεύονται από τα πλήρη κείμενα των θέσεων των κυρίων Καραμανλή και Παπανδρέου για Κοινωνικά θέματα και Παιδεία όπως κατατέθηκαν από τους ίδιους στην τηλεμαχία της 22ας Σεπτεμβρίου 2009. Πείτε την γνώμη σας για τις θέσεις της Φιλελεύθερης Συμμαχίας για Κοινωνικά θέματα και την Παιδεία κάνοντας κλικ εδώ.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Παραπάνω χρήματα για ποια παιδεία;

    Στα πλαίσια των εργασιών του φόρουμ «Μιλάμε για Παιδεία», ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επανέλαβε τη θέση του για διάθεση, από τον πρώτο προϋπολογισμό της διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, ποσοστού 5% για την παιδεία, που αντιστοιχεί σε καθαρή αύξηση των σχετικών πόρων κατά ένα δισεκατομμύριο ευρώ.

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει ότι τα επιπλέον κονδύλια για τη παιδεία που γενναιόδωρα υπόσχεται ο κ. Παπανδρέου, ακόμα και αν βρεθούν, όχι μόνο δεν θα την αναβαθμίσουν αλλά, αντίθετα, θα ενισχύσουν τη διαφθορά και την ανομία στο εσωτερικό της.

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία αντιπροτείνει την απευθείας διάθεση των κονδυλίων για τη παιδεία στους γονείς και φοιτητές υπό τη μορφή κουπονιών εκπαίδευσης με τα οποία θα πληρώνουν τις υπηρεσίες του εκπαιδευτικού ιδρύματος που οι ίδιοι θα επιλέγουν ελεύθερα. Έτσι, όσα ιδρύματα δεν θα επιλέγονται δεν θα χρηματοδοτούνται. Μόνο αυτή η αλλαγή θα επιβάλλει την, μέσω του συναγωνισμού των ιδρυμάτων, αναβάθμιση της ποιότητας της παιδείας και θα δικαιολογεί οποιαδήποτε παραπέρα επιβάρυνση των φορολογουμένων.