• Οι μνηστήρες του Κέντρου*

    Καμιά κοινωνική ομάδα δεν είναι περισσότερο περιζήτητη στις τάξεις των στρατολόγων των κομμάτων από αυτή που προσδιορίζεται ως Κέντρο.  Το Κέντρο ανέκαθεν ασκούσε γοητεία σε ηγέτες και ψηφοφόρους, είναι το κομμάτι του παζλ που αποκαλύπτει όλη την ομορφιά ενός πολιτικού εγχειρήματος, το βασικό συστατικό μιας επιτυχημένης εκστρατείας.  Το να πάρεις το Κέντρο με το μέρος σου είναι πρακτικά η ένδειξη ότι έχεις βελτιωθεί στην επικοινωνία του πώς να κερδίζεις εκλογικές μάχες.  Τα μηνύματα που απευθύνονται σε κεντρώους ψηφοφόρους αποτελούν σπουδή στο πώς μια σειρά από θέσεις μπορούν να μεταφραστούν σε ένα ενιαίο, κατανοητό σύνολο – το τέλος της καταστροφικής επεξήγησης του τι θέλει να πει ο αρχηγός (ακολουθώ τον κανόνα που λέει ότι «αν πρέπει να το εξηγήσεις, είναι λάθος δοσμένο»).  Κατά περιόδους, τα κόμματα εξουσίας υπερήφανα ισχυρίζονται ότι έχουν το Κέντρο με το μέρος τους, άρα η αναζήτηση της καλύτερης δυνατής εκπροσώπησης οφείλει να τελειώσει εδώ και είναι αλήθεια ότι ενίοτε το Κέντρο μετακινείται για να χωρέσει.  Το γεγονός όμως ότι σε καιρούς νηνεμίας κερδίζει διαρκώς εξωσυστημικούς υποστηρικτές ενώ αναδεικνύει ανθρώπους που επιθυμούν να το διεκδικήσουν μακριά από τους μηχανισμούς της κεντρικής εξουσίας, δείχνει το πόσο η κρίσιμη μάζα που απεχθάνεται τις φωνασκίες και τις μεγάλες υποσχέσεις που φτάνουν μέχρι την κάλπη (μετά την απομάκρυνση από το ταμείο-κάλπη, ουδεμία υπόσχεση δεν αναγνωρίζεται ως τέτοια) ζει, βασιλεύει και αξίζει μια αυτόνομη υποψηφιότητα.

    Αυτό σημαίνει βέβαια ότι η οποιαδήποτε προσπάθεια αποτελεί στοίχημα αναδιοργάνωσης και μελέτης της εκλογικής συμπεριφοράς, που χρειάζεται να απαντήσει στα εξής ερωτήματα:  α) ένας κεντρώος πολιτικός φορέας είναι θέμα ένωσης δυνάμεων ή εκ νέου ίδρυσης από το μηδέν, β) ευνοεί το σημερινό πολιτικό σκηνικό την κινηματική πολιτική ή με την Νέα Δημοκρατία επιστρέψαμε στα κόμματα μαζικής συμμετοχής και γ) συμμετέχουν σήμερα οι άνθρωποι σε κόμματα;  ‘Η μήπως «προσλαμβάνονται».  Στην προσπάθεια για ανασυγκρότηση του κεντρώου χώρου, η λέξη που παρουσιάζει την μεγαλύτερη προβληματική είναι η «ανασυγκρότηση»: αφενός το κέντρο δεν δίνει τα τελευταία χρόνια την εντύπωση ότι είναι πολιτικά συγκροτημένο με τρόπο που να λειτουργεί ως ο δεύτερος πόλος σε μια εκλογική αναμέτρηση.  Αφετέρου, η ανασυγκρότηση υπονοεί ότι μικρότερες πολιτικές ομάδες καλούνται να ενώσουν δυνάμεις αλλά υπάρχουν δομικές δυσκολίες στον τρόπο που γίνεται αυτό.  Τέλος, μέχρι σήμερα αρκετές προσπάθειες έχουν απαξιωθεί επικοινωνιακά από επαναλαμβανόμενες αποτυχίες του παρελθόντος οι οποίες δεν καταφέρνουν τελικά να βρουν τον δρόμο τους στις εκλογές.

    Υπάρχει και ένα άλλο θέμα που συχνά προσπερνιέται στην αναζήτηση του προσώπου που θα ενσαρκώσει καλύτερα το κεντρώο ιδεώδες: απουσιάζουν οι στρατιώτες που θα αναλάβουν την ευθύνη για τα αποτελέσματα μιας τέτοιας δουλειάς.  Απουσιάζει η δέσμευση σχεδόν από όλη την πολιτική ζωή του τόπου.  Και εκεί που κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι η λέξη κλειδί στην πολιτική είναι η «ευελιξία», εγώ θα πω ότι υποφέρουμε από το αντίθετο: από το ξεχείλωμα των ιδανικών και των στόχων υπέρ της πρόσληψής μας σε μια θέση.  Ελλείψει εργασιακών θέσεων, ο πολιτικός στίβος μετετράπη σε career forum τέτοιο που να μην έχεις πια την εσωτερική ανάγκη να αλλάξεις τον κόσμο γύρω σου, μόνο την πρεμούρα να βρεις μια ενδιάμεση θεσούλα για να βολευτείς.

    Ας ξαναγυρίσουμε όμως στην αληθινή πολιτική.

    Κατατάσσω τις δομικές δυσκολίες σε τέσσερις μεγάλες κατηγορίες:

    1. Στην αδυναμία σύνθεσης μιας νέας πολιτικής ομάδας η οποία να παρουσιάζει ομοιομορφία. Οι περισσότερες προσπάθειες σκοντάφτουν στον ερχομό κοντά ετερόκλητων στοιχείων που έχουν μεν καλές προθέσεις αλλά δεν έχουν υποστεί την ζύμωση εκείνη που θα τους οδηγήσει να γίνουν ομάδα.  Να θυμίσω ότι κατά το παρελθόν είχαμε ακούσει πολλά από ενώσεις «προσωπικοτήτων» και ελπίζω να αντιλαμβάνεστε ότι μια τέτοια αφετηρία δημιουργεί εξαρχής απόσταση με αυτούς που θα επιθυμούσαν να ενταχθούν στην προσπάθεια (για μένα η λέξη προσωπικότητα εκφράζει μια απώλεια ανθρώπινου δυναμικού και προτάσεων ενώ εκλαμβάνεται ως μια σειρά από υποψηφίους-άτομα και όχι ως ένα καλοδουλεμένο σύνολο) μέχρι τη συζήτηση λίγο πριν τις εκλογές για το αν θα πρέπει να κρατήσουμε ή να αποκλείσουμε συγκεκριμένο κόσμο που είναι καταγεγραμμένος στη συνείδηση των ψηφοφόρων με ένα συγκεκριμένο τρόπο.
    2. Στην απουσία εκλογικού μηχανισμού που θα κατασκευάσει το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθεί η ομάδα αλλά και στην απουσία διαφοροποιημένης από τους υπόλοιπους πολιτικής ατζέντας που θα αποτελέσει την ταυτότητα του νέου σχηματισμού.
    3. Στις χρονικές στιγμές που ξεκινάει μια τέτοια συζήτηση και στις χρονικές στιγμές που εγκαταλείπεται – θεωρώ ότι η εγκατάλειψη της συζήτησης κάνει περισσότερη ζημιά στην υστεροφημία τέτοιων προσπαθειών από το να μην είχε ξεκινήσει κάτι ποτέ.
    4. Στην απουσία απάντησης του γιατί να ανασυγκροτηθεί ένα κέντρο που δεν έχει αποδείξει ότι μπορεί να σταθεί αυτοτελώς ή διαχρονικά και χωρίς κλυδωνισμούς μέχρι σήμερα.

    Στο κομμάτι της επικοινωνίας μιας τέτοιας προσπάθειας θα έβαζα σίγουρα το ότι κατακερματισμένες ομάδες δυστυχώς δεν επιτυγχάνουν να πλασάρουν ξανά τον εαυτό τους ως κάτι διαφορετικό από αυτό που έχουν υποστεί, δηλαδή τον κατακερματισμό.

    Το δικό μου λοιπόν συμπέρασμα αφορά στην επανα-επινόηση του κέντρου, σε μια  προσπάθεια να διεκδικηθεί αυτό από μέσα προς τα έξω, από τους ανθρώπους του και τους ανθρώπους που έχουν κάτι να πουν, όχι να επαναλάβουν.  Το επόμενο μεγάλο στοίχημα θα είναι η διεκδίκηση του σεβασμού του εκλογικού σώματος: όταν έχουν καταρρεύσει τα πάντα, το μοναδικό «νόμισμα με το οποίο θα μπορούμε να συναλλασσόμαστε θα είναι η εμπιστοσύνη.

     

    *Η Δέσποινα Λιμνιωτάκη είναι Πρόεδρος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

  • Κόμματα: φορείς ιδεών ή πελάτες του Κράτους;

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει όλες εκείνες τις προσπάθειες και τις απόψεις που αφορούν τον περιορισμό των κρατικών δαπανών.

    Η λειτουργία των κομμάτων είναι σημαντική για τη δημοκρατία όμως οι αθρόες επιδοτήσεις προς αυτά, τα έχουν καταστήσει μηχανισμούς εθισμένους και πλήρως εξαρτημένους από το Κράτος αντί να είναι αυτόνομοι θεσμοί που θα ελέγχουν τη λειτουργία του.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Πολίτες, πολιτικοί και κόμματα είναι καιρός να αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν

     H Φιλελεύθερη Συμμαχία, σε ανακοίνωσή της χαρακτηρίζει το υπόμνημα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την Ελλάδα έναν ακόμα κόλαφο για το σύνολο του ελληνικού πολιτικού συστήματος που, επί δεκαετίες, αδυνατεί να υιοθετήσει και υλοποιήσει τις θεμελιώδεις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Ουαί γραμματείς και φαρισαίοι υποκριταί…

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία ανακοίνωσε ότι θεωρεί κοροϊδία τη μετατόπιση της αντιπαράθεσης των κομμάτων από την γενεσιουργό αιτία της διαφθοράς και τις θεσμικές μεταρρυθμίσεις που θα την αποτρέπουν σε διαδικαστικά ζητήματα όπως το αν πρέπει να συγκροτηθεί Εξεταστική Επιτροπή, αν πρέπει να συγκληθεί εκτάκτως η Ολομέλεια της Βουλής, και αν θα συμμετάσχουν στη διακομματική για να συζητήσουν την διαφάνεια των οικονομικών τους. Σε κάθε περίπτωση, η επιλογή τους αυτή να μεταφέρουν την αντιπαράθεση τους στα διαδικαστικά, δεν τους απαλλάσσει από την υποχρέωση να απαντήσουν στο στοιχειώδες ερώτημα που θέτουν οι πολίτες, δηλαδή στο ποιος τους εμποδίζει να δώσουν στη δημοσιότητα τα οικονομικά στοιχεία των κομμάτων τους, να ερευνήσουν τα ίδια στο εσωτερικό τους για τα διεφθαρμένα τους στελέχη και να τα παραπέμψουν, τα ίδια τα κόμματα, στον εισαγγελέα;

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Προκλητική, κρυφή ρύθμιση στη Βουλή, για τα “δικά τους παιδιά”

     Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση τύπου, προσυπογράφει την καταγγελία της ‘γενιάς των 700 ευρώ’ για την προκλητική χαριστική ρύθμιση που ψήφισαν ομόφωνα, εν κρυπτώ, όλα τα κόμματα στη βουλή (πλην ΚΚΕ), για μονιμοποίηση, (αναδρομική αλλά και μελλοντική !!!), όλων των μετακλητών ή αποσπασμένων υπαλλήλων στο κοινοβούλιο, δηλαδή των δικών τους παιδιών.

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία, έχει έμπρακτα, πολλές φορές μέχρι τώρα συμπαραταχθεί και υπερασπίστεί τα δικαιώματα όλων των πραγματικά μη προνομιούχων (άνεργους, χαμηλόμισθους του ιδιωτικού τομέα, μετανάστες, μειονότητες), με κοινές δράσεις και κάθε είδους στήριξη.

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία καλεί όλους τους πολίτες, ιδιαίτερα τους μη προνομιούχους, να προβληματιστούν για το ποιός είναι ο πραγματικός εχθρός τους. Είναι η ανάπτυξη, ο εκσυγχρονισμός και ο μπαμπούλας του ‘νεοφιλελευθερισμού’, όπως υποστηρίζουν τα “παπαγαλάκια” του δεξιού και αριστερού κατεστημένου ή το γιγάντιο, αναποτελεσματικό και ιδιοτελές κράτος και το πολιτικό κατεστημένο των κομμάτων που το υποστηρίζει, με το αζημίωτο;

  • Πέντε κόμματα, μια πολιτική

     Η Φιλελεύθερη Συμμαχία σε ανακοίνωση της χαιρετίζει την απάντηση-καταπέλτη που έδωσε ο Επίτροπος κ. ΜακΚρίβι στον ευρωβουλευτή του Συνασπισμού κ. Παπαδημούλη. Η ερώτηση του κ. Παπαδημούλη αφορούσε τα μέτρα που μπορούν να χρησιμοποιήσουν οι κυβερνήσεις των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να εμποδίζουν εξαγορές εταιρειών, όπως ο ΟΤΕ, από ιδιώτες επενδυτές.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Επιστολή της Φιλελεύθερης Συμμαχίας στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία κοινοποίησε με επιστολή της στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου τις πληροφορίες που διαθέτει σχετικά με τις ανακρίσεις που διενεργούν οι γερμανικές αρχές, όπου σύμφωνα με εμπεριστατωμένες δημοσιογραφικές πληροφορίες του Ελληνικού και κυρίως του διεθνούς τύπου αποκαλύπτουν δωροδοκίες της SIEMENS σε ελληνικά πολιτικά κόμματα και στελέχη του ΟΤΕ.

    Σύμφωνα με τις πληροφορίες αυτές η SIEMENS «συντηρούσε μυστικά» τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και τη Νέα Δημοκρατία «για να είναι σίγουρη ότι θα απολαμβάνει συνεχώς την εύνοια της εκάστοτε κυβέρνησης».

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί το ζήτημα μείζον για τη λειτουργία της δημοκρατίας στην Ελλάδα και καλεί την ελληνική δικαιοσύνη να συνεργαστεί με την εισαγγελία του Μονάχου ώστε να διωχθούν ποινικά όσοι ενδεχομένως ενέχονται σε δωροδοκίες ή δωροληψίες.