• Οι τραμπουκισμοί ποια δικαιώματα υπερασπίζονται;

    Τα βίαια επεισόδια από μέλη του Π.Α.Μ.Ε, έξω από το Μέγαρο Μαξίμου και το Υπουργείο Εργασίας, αναδεικνύουν την υποβάθμιση των ατομικών δικαιωμάτων στη χώρα μας απέναντι σε διάφορες αυτόκλητες συλλογικότητες που αγωνίζονται «για το καλό μας».

    To πρόσχημα της βιαιοπραγίας ήταν η αντίθεση σε τροπολογία, που απαιτεί πλειοψηφικές αποφάσεις από τους εργασιακούς φορείς για την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων. Η Φιλελεύθερη Συμμαχία υποστηρίζει το δικαίωμα στην εργασιακή ελευθερία και την εθελοντική συμμετοχή κάθε πολίτη σε σωματεία και κινητοποιήσεις, πέρα από συνδικαλιστικούς εξαναγκασμούς.

    Πέραν αυτού, η ελευθερία λόγου και το δικαίωμα του συνέρχεσθαι δεν περιλαμβάνουν ανεξέλεγκτη φθορά και καταστροφή σε κρατική ή/και ιδιωτική περιουσία εις βάρος των φορολογουμένων πολιτών. Καμία συλλογικότητα δεν έχει παραπάνω δικαιώματα από όσα έχει ένας πολίτης.

  • Ο Πρωθυπουργός αγνοεί το νόημα της Δημοκρατίας

    Η άγνοια του Πρωθυπουργού για το πολίτευμα είναι ανησυχητική και η αυταρχική ρητορική του επικίνδυνη.

    Η Δημοκρατία δεν υφίσταται για να την καταχράται ο εκάστοτε κυβερνών. Προς ενημέρωση του κ. Τσίπρα, η Δημοκρατία δεν είναι απλά ένας ΘΕΣΜΟΣ. Η Δημοκρατία είναι ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ – ένα σύνολο θεσμών με κυρίαρχο το Σύνταγμα, το οποίο ορίζει Ατομικά Δικαιώματα και προστατεύει τις μειοψηφίες από τη στοχοποίηση μιας (εφήμερης) «μάζας». Αυτή είναι μία από τις κύριες παρακαταθήκες του φιλελευθερισμού και η Φιλελεύθερη Συμμαχία παραμένει θεματοφύλακάς της.

    Η λογική κατάχρησης της Δημοκρατίας, ως μέσο μονομερούς επιβολής οποιασδήποτε θέλησης, είναι το πρώτο βήμα προς τον αυταρχισμό και ο κ. Τσίπρας με τα σχόλιά του αποκαλύπτεται ως εχθρός της Δημοκρατίας και των Ατομικών Δικαιωμάτων.

  • 25 Νοεμβρίου – Παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών

    Η ενδοοικογενειακή βία και η κακοποίηση που στρέφεται στις γυναίκες αποτελούν τις πιο συνηθισμένες παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο. Υπολογίζεται ότι μία στις τρεις γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα αντιμετωπίσει σωματική, ψυχολογική ή σεξουαλική βία ενώ η χώρα μας καταγράφει ένα 24% τέτοιων περιστατικών με θύτες τον σύντροφο ή άλλο στενό πρόσωπο του περιβάλλοντός τους.

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία ενώνει την φωνή της με τις προσπάθειες που γίνονται διεθνώς για την ανάδειξη του μηνύματος εξάλειψης της βίας. Η πρόληψη των περιστατικών κακοποίησης, η ενημέρωση, η εκπαίδευση σε ζητήματα έμφυλης βίας και οι αγώνες για την διασφάλιση των δικαιωμάτων όλων ανεξαιρέτως των ανθρώπων θα συνεχίσουν να αποτελούν προτεραιότητα, ευθύνη και δέσμευση έργου για μας. Εκτός από την πρόληψη είναι σημαντικό να σπάσει η «σιωπή» και η ανοχή στην κουλτούρα βίας που έχει καλλιεργηθεί στην Ελλάδα εδώ και πολλές γενεές. Η Ελλάδα ως χώρα της Ευρώπης και της Δύσης θα πρέπει να αποδείξει ότι έχει το ανάλογο πολιτιστικό υπόβαθρο και την δέσμευση για την προάσπιση των ατομικών δικαιωμάτων.

  • 10 χρόνια Συνέδρια

    Του Άκη Αποστολόπουλου

    10 χρόνια Φιλελεύθερης Συμμαχίας. Τόσα κόμματα άνοιξαν, έκλεισαν, και απορροφήθηκαν στο διάστημα αυτό, και όμως η Φιλελεύθερη Συμμαχία κάπως καταφέρνει να επιβιώνει, να προσελκύει νέο κόσμο και να διοργανώνει ξανά συνέδριο.

    Έτσι το Σάββατο 11 Νοεμβρίου η ΦιΣυ διεξάγει το 7ο Συνέδριό της. Ας ανατρέξουμε στο ιστορικό των προηγούμενων συνεδρίων:

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Για τον Νόμο ταυτότητας φύλου

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία εκφράζει τη χαρά της που οι διεμφυλικοί συμπολίτες μας καταγράφουν τα πρώτα βήματα για την ελευθερία και την αξιοπρέπειά τους και στη χώρα μας επιτέλους.

    Ο Νόμος για την ταυτότητα φύλου μπορεί να μην αφορά πολλά άτομα αλλά αυτά που αφορά τα επηρεάζει σε ζωτικό βαθμό.

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία εκφράζει όμως και την απογοήτευσή της για τα απαξιωτικά σχόλια που ακούστηκαν μέσα και έξω από τη Βουλή και που αναδεικνύουν τον πόσο δρόμο έχουμε να διανύσουμε ακόμη για την ανοικτή κοινωνία που θα εντάσσει πλήρως τα διεμφυλικά άτομα, καθώς και την έλλειψη ενημέρωσης για τα θέματα που αφορούν στην ταυτότητα φύλου.

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θα συνεχίσει τον αγώνα της για ισονομία, αναγνώριση και αποδοχή των ανθρώπων που με τον αυτοπροσδιορισμό τους θα βιώνουν την ελευθερία σ όλα τα χρώματά της.

  • Όχι στην κατάργηση των ψηφιακών εφαρμογών επιλογής ταξί, ΝΑΙ στην απελευθέρωση των μεταφορών

    Στην κατάργηση των ψηφιακών εφαρμογών, μέσω των οποίων σημαντικό μέρος του επιβατικού κοινού επιλέγει σήμερα ταξί για τις μετακινήσεις του, φαίνεται να προχωρεί το Υπουργείο Μεταφορών σύμφωνα με νομοθετική πρόταση-παραγγελία της συντεχνίας του κ. Θύμιου Λυμπερόπουλου, ο οποίος ενδεχόμενα υποσχέθηκε ότι τα ταξί θα γίνουν “εκλογικά κέντρα” στο πνεύμα των φαρμακείων του κ. Λουράντου. Θα προτείναμε στην Κυβέρνηση και στην συντεχνία των ταξί να μην μένουμε σε ημίμετρα: αφού απαγορεύεται η επιλογή ταξί, καλό είναι να κρατικοποιηθεί και ο κλάδος αυτός.
    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Για το νομοσχέδιο για την ταυτότητα φύλου

    Η Φιλελεύθερη Συμμαχία εκφράζει την ικανοποίησή της για τη διατύπωση της γνώμης του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών στη συζήτηση που γίνεται στη Βουλή των Ελλήνων προκειμένου να αναγνωριστεί η ταυτότητα φύλου και οι απαραίτητες αλλαγές στην προσέγγιση της διοίκησης στο ατομικό δικαίωμα της έκφρασης αυτής. Αντίθετα από τις μικροπολιτικές μεθοδεύσεις κομμάτων, η ελευθερία της έκφρασης της ταυτότητας των χαρακτηριστικών και της έκφρασης φύλου, είναι θεμελιώδης και πρέπει να αποκαθίσταται νωρίς, εύκολα, γρήγορα και με αξιοπρέπεια.

  • Για την έγκριση του σωματείου με τίτλο «Τουρκική Ένωση Ξάνθης»

    Πάγια θέση κάθε φιλελεύθερου ανθρώπου είναι η αρχή του αυτοπροσδιορισμού. Η αποτύπωση της εθνοτικής ταυτότητας κάθε πολίτη σε μια φιλελεύθερη δημοκρατία είναι βασική ελευθερία που η Φιλελεύθερη Συμμαχια στηρίζει, υπερασπίζεται κι επιδιώκει.

  • Άλλη μια μέρα, άλλη μια παράλογη επιβάρυνση

    Η κυβέρνηση επαναφέρει τη λογική των δασμών σε μέσα αποθήκευσης, εγγραφής και αναπαραγωγής έργων «πνευματικής ιδιοκτησίας» με επιβάρυνση της αξίας τους από 2 έως 6%.

    Αναρωτιόμαστε αν οι συγγραφείς του νομοσχεδίου έχουν υπολογίσει την πιθανή απώλεια εσόδων και ζημιά που προκαλείται στις εγχώριες εταιρίες πωλήσεων των εν λόγω συσκευών και μέσων; Σε μια εποχή που όλες οι δημοκρατίες παγκοσμίως προσπαθούν να βοηθήσουν τους πολίτες των χωρών τους να οικειοποιηθούν τις νέες τεχνολογίες και να προάγουν την ψηφιοποίηση, η Ελλάδα προωθεί λουδίτικες πολιτικές και διδάσκει την τεχνοφοβία στα σχολεία.

    Οι δημιουργοί δεν χρειάζονται τον πατέρα κράτος να τους χαρτζιλικώνει, χρειάζονται ελευθερία για να δημιουργούν.

  • Πάμε πάλι: Δραχμή σημαίνει….

    Έχει διαμορφωθεί ένας αριθμός φωνών που θέλουν να λέγονται «έγκριτες» και σπουδαγμένες στα οικονομικά, που στα κοινωνικά μέσα υποστηρίζουν ένθερμα πως το ευρώ είναι ο κύριος υπεύθυνος για τη χρόνια ύφεση και κρίση που περνά η χώρα και πως με την έξοδο από την ευρωζώνη και τη μετάβαση σε εθνικό νόμισμα θα βγούμε από την κρίση και θα μπούμε σε τροχιά ανάπτυξης.

    Ως φιλελεύθερος δεν έχω πρόβλημα να επαναλάβω μια φράση που είχε συζητηθεί το 2014, πως το «νόμισμα δεν είναι φετίχ». Η φιλελεύθερη θέση δεν είναι ευρώ ή δραχμή, αλλά ένα νόμισμα που θα αντανακλά όσο το δυνατόν περισσότερο στην πραγματική αξία των αγαθών. ‘Ενα νόμισμα που θα έχει αξία.

    Οπότε, ας δούμε τι σημαίνει ρεαλιστικά και συγκεκριμένα μια μετάβαση σε ένα εθνικό νόμισμα. Χάρη του συλλογισμού ας αγνοήσουμε το παρόν πολιτικό σύστημα και τις δυνατότητές του. Ας υποθέσουμε πως έχουμε μια κυβέρνηση τεχνοκρατική. Η μετάβαση σε ένα εθνικό νόμισμα ανοίγει το τεράστιο μέτωπο της αξιοπιστίας του νομίσματος.

    Να αρχίσουμε από τα βασικά. Αν νομίζετε πως βγάινοντας από το ευρώ θα μπορούμε να τυπώσουμε όσα χρήματα θέλουμε και αυτά, όταν μοιραστούν στον κόσμο θα του δώσουν αυτά που χρειάζεται για να ζήσει, κάντε την παρακάτω άσκηση: Γράψτε σε μια χαρτοπετσέτα «100 ευρώ» ή «100.000.000 νέες δραχμές» και παρουσιάστε αυτή τη χαρτοπετσέτα σε ένα super market να δούμε τι θα σας πουλήσουν σε αντάλλαγμα αυτής της χαρτοπετσέτας.

    Αφού έτσι ξεκαθαρίσαμε το αυτονόητο, πως η διολίσθηση στον υπερπληθωρισμό δεν θα αποτελέσει λύση αλλά καταστροφή, ας προχωρήσουμε σε πιο σοβαρές απαντήσεις. Η στήριξη της αξιοπιστίας ενός νέου νομίσματος γίνεται μόνο όταν όλα τα σημάδια από αυτούς που εφαρμόζουν την οικονομική πολιτική δείχνουν την πρόθεση πως αυτό το νόμισμα δεν θα καταντήσει χαρτοπετσέτα. Αυτό σημαίνει πως τύπωμα για μισθούς και συντάξεις δεν έχει. Η Τράπεζα της Ελλάδας θα πρέπει να έχει πλήρη αυτονομία και αυστηρό στόχο για τον πληθωρισμό από την πολιτική ηγεσία. Η κυβέρνηση θα πρέπει να ξετυλίξει μια σειρά μέτρων που θα αλλάξουν τις βράχυ-, μέσο- και μακροπρόθεσμες εκτιμήσεις σε τόσο θετικες προβλέψεις που οι διεθνείς αγορές και οργανισμοί θα στηρίξουν αυτό το νέο νόμισμα.

    Εμένα αυτό μου ακούγεται σαν πέντε μνημόνια ταυτόχρονα. Κάθε κομμάτι του κράτους που δεν έχει βασική λειτουργια θα πρέπει να κλείσει μέσα σε ένα εξάμηνο. Η απελευθέρωση της οικονομίας θα πρέπει να είναι πιο ριζική από όσο ζητά η ευρωζώνη. Οι φορολογικοί συντελεστές πρέπει να πέσουν, αλλά ακόμα περισσότερο πρέπει να μειωθούν οι κρατικές δαπάνες, ώστε τα πλεονάσματα του προϋπολογισμού να δώσουν σιγουριά πως το κράτος θα είναι μικρό, νοικοκυρεμένο και με διάθεση να μειώσει το χρέος του.

    Το επενδυτικό κλίμα θα πρέπει να γίνει ιδιαίτερα φιλικό στους ενδιαφερόμενους επενδυτές. Κομμάτια  της νομοθεσίας που αφορούν τις επιχειρήσεις, ακόμα και της περιβαλλοντικής νομοθεσίας θα πρέπει να ανασταλούν. Η προστασία των περιουσιακών δικαιωμάτων και των επενδύσεων θα πρέπει να λάβει προτεραιότητα. Η ταχύτητα απονομής της δικαιοσύνης θα πρέπει επίσης να λάβει τη δέουσα προσοχή. Ακόμα και η δυνατότητα επίλυσης διαφορών σε δικαστήρια άλλων χωρών με τη δέσμευση της ελληνικής πολιτείας πως θα τις υλοποιήσει.

    Θα πρέπει να δημιουργηθούν ζώνες ελεύθερου εμπορίου και μάλιστα πολλές. (Δείτε γι’αυτό την σχετική μελέτη του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών- Μάρκος Δραγούμης εδώ).

    Θέσφατα του κοινωνικού κράτους όπως τα σχολεία, τα νοσοκομεία, και οι συντάξεις θα πρέπει να μετατραπούν από δωρεάν σε όλους σε δωρεάν και προσβάσιμα στις πιο χαμηλές εισοδηματικές ομάδες. Η διαχείριση μουσείων, αρχαιολογικών χώρων, θεάτρων και άλλων υποδομών θα πρέπει να ανατεθεί σε ιδιωτικούς οργανισμούς και να λειτουργήσουν με μη ζημιογόνο τρόπο. Οι συντάξεις θα πρέπει να μειωθούν στα νέα διαθέσιμα ποσά που θα οριστούν στον προϋπολογισμό. Τα περισσότερα νοσοκομεία και σχολεία θα πρέπει να ιδιωτικοποιηθούν. Οι όποιες υπηρεσίες πρόνοιας να μειωθούν τουλάχιστον στους μισούς δικαιούχους. Ακόμα και η αγαπημένη πρόταση των φιλελεύθερων για Ενιαίο Εγγυημένο Εισόδημα θα πρέπει να επανεξεταστεί όσον αφορά την οικονομική της βιωσιμότητα. Δε γνωρίζω, αν τεχνικά γίνεται οι υπάρχουσες καταθέσεις να παραμείνουν σε ευρώ, ώστε να μη χτυπηθούν και με αυτόν τον τρόπο οι πολίτες.

    Η ριζοσπαστική απελευθέρωση της οικονομίας και μείωση του κράτους είναι ευπρόσδεκτα από κάθε φιλελεύθερο, αλλά η ταχύτητα που θα πρέπει να γίνουν όλα τα παραπάνω για να στηριχτεί ένα νέο νόμισμα θα προκαλέσουν πολλές αντιδράσεις και πολλούς χαμένους. Δεν είναι σίγουρο πως θα υπάρχει χρόνος για να προσαρμοστεί ένα κρατικοδίαιτο εργατικό δυναμικό και ένας κρατικοδίαιτος και αργός εγχώριος επιχειρηματικός κόσμος στις νέες συνθήκες. Η δημιουργική καταστροφή θα είναι εκτενής. Απλώς, θα είναι «δημιουργική» και όχι «καταστροφική» που θα είναι η επιλογή της Βενεζουελοποίησης της χώρας.

    Υπάρχει και ένα τρίτο σενάριο, αυτών της παρουσίασης «ενάρετων» δημοσίων επενδύσεων με νεό νόμισμα που θα βοηθήσουν την οικονομία να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες. Ίσως με ομόλογα που θα μπορούσαν να αγοράσουν ξένοι επενδυτές. Με το ιστορικό της Ελλάδας στη διαχείριση των δημοσίων επενδύσεων, είμαι πολύ σκεπτικός για το αν μπορεί να πετύχει. Αν το νέο νόμισμα δεν διολισθήσει πολύ, η οικονομία πάει πολύ καλά και οι προβλέψεις μένουν εξαιρετικές, πιθανόν να υπάρχει ένα περιθώριο στο μέλλον για κάποιες στοχευμένες δημόσιες επενδύσεις. Αλλά μια τέτοια συζήτηση μπορεί να γίνει μόνο πάνω σε συγκεκριμένες προτάσεις με ξεκάθαρη και μετρήσιμη ανταποδοτικότητα.

    Η μετάβαση σε ένα νέο νόμισμα ανοίγει ένα τεράστιο μέτωπο στη χώρα. Πολλές μεταρρυθμίσεις μπορούν να γίνουν εντός της ευρωζώνης με τη στήριξη των ευρωπαϊκών θεσμών. Πιο ήπια και ομαλά. Μάλιστα πολλά από αυτά που αναφέρω θα μπορούσαν να γίνουν εντός ευρώ, οι ευρωπαϊκοί θεσμοί δεν θα έφερναν αντίρρηση. Ίσως αν έβλεπαν ένα καλογραμμένο και τεκμηριωμένο σχέδιο που θα έβγαζε οικονομικό νόημα να βοηθούσαν στην ενίσχυση της κοινωνικής προστασίας.

    Εγώ δεν έχω πρόβλημα ούτε με την οικονομική απελευθέρωση ούτε με τη δραστική μείωση του κράτους. Αλλά αυτοί που μιλάνε για έξοδο από το ευρώ και μάλιστα θεωρούνται ως «έγκριτοι» μελετητές της οικονομίας θα πρέπει να είναι τόσο ξεκάθαροι όσο και εγώ. Οι πολίτες πρέπει να είναι πλήρως συνειδητοποιημένοι και ενημερωμένοι για αυτή την κρίσιμη επιλογή.

    Αν βάλουμε κατά μέρος το τρίτο σενάριο, οι επιλογές είναι δύο και ξεκάθαρες: Βενεζουέλα ή Χονγκ Κόνγκ, Ζιμπάμπουε ή Ελβετία. ‘Οσοι ζητάνε μια τόσο ριζοσπαστική λύση που θα επηρεάσει τις ζωές τόσων πολλών πολιτών δεν μπορούν πια να μιλάνε αφηρημένα. Αν η πλειοψηφία των πολιτών φτάσει ποτέ να υποστηρίζει τη ριζική φιλελευθεροποίηση της χώρας, τότε ίσως και οι φιλελεύθεροι να υποστηρίξουν την έξοδο από το ευρωπαϊκό νόμισμα.

    Του Νίκος Χαραλάμπους – Αντιπρόεδρος της Φιλελεύθερης Συμμαχίας

    Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο liberal στις 27 Φεβρουαρίου 2017

Σελίδα 1 από 4712345...102030...Τελευταία »