• Ας ορίσουμε το κράτος που θέλουμε

    Ας ορίσουμε το κράτος που θέλουμε

    Toυ Γιάννη Ρετετάγκου

    Από την πρώτη φορά που μπήκα στο εκλογικό παραβάν πήρα το καθήκον μου πολύ σοβαρά. Ήθελα πάντοτε να έχω δομημένο το μυαλό μου έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο για το πού κατέληγε η ψήφος μου.

    Η ανάπτυξη ενός πολιτικού κριτηρίου δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση. Η αποκρυστάλλωση μιας ιδεολογικής ταυτότητας ήταν μία ακόμα πιο επίπονη διαδικασία.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Brexit

    Με Brexit ή χωρίς, είναι ο κρατισμός, ανόητε!

    Του Ολύμπιου Ράπτη

    Πολλοί εκτιμούν ότι σε ενδεχόμενο rexit ένα τεράστιο βήμα προς μία “περισσότερη Ευρώπη” ίσως γίνει τελικά πραγματικότητα. Θα γίνει όντως;

    Μικρά μαθήματα ευρωπαϊκής ιστορίας

    Αρχές της δεκαετίας του ΄50 και η προοπτική επανεξοπλισμού της Δ. Γερμανίας ωθεί τα μελλοντικά ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Οι «κακές» εταιρείες

    Της Πόλυ Βλάση

    Πολλοί έχουν ταυτίσει τις μεγάλες εταιρείες με το «υπέρτατο κακό» επειδή έχουν ως στόχο το κέρδος. Και αναπτύσσουν μια φιλολογία ότι για να κερδίσουν είναι αδίστακτες και εκμεταλλεύονται τους εργαζομένους τους, παραπλανούν το κοινό σχετικά με τα οφέλη των προϊόντων τους μέσω ψευδών διαφημίσεων, ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • 5 λόγοι για τους οποίους δεν γουστάρω τον ΣΥΡΙΖΑ

    Του Κωνσταντίνου Κηπόπουλου

    Με ρωτάνε πολλοί φίλοι ”μα γιατί τέτοιο μένος για τον ΣΥΡΙΖΑ”; Μου λένε ”μόνο έναν χρόνο κυβερνάει, άσε να δούμε πως θα τα πάνε και αυτοί” και ”οι άλλοι καλύτεροι ήταν”; ”Γιατί τόσο κακόψυχος, βρε αδερφέ”; Τους εξηγώ κι εγώ ότι υπάρχουν ιδιαίτερα σημεία που πρέπει να προσέξει κανείς σε ένα κόμμα, πέρα από το ωραίο χαμόγελο του αρχηγού του. Άλλοι απογοητεύονται από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όχι για τους σωστούς λόγους, λένε π.χ. ότι δεν πούλησε αρκετό τσαμπουκά στους έξω, δεν τα έβαλε με τους μασόνους και τη νέα τάξη πραγμάτων.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Γιατί οι δημοκρατίες επιλέγουν λάθος πολιτικές

    Γράφει ο Γιώργος Λαμπρίδης

    Η οικονομική πολιτική αποτελεί την σημαντικότερη δραστηριότητα ενός κράτους. Τι μοντέλο πρέπει να χρησιμοποιηθεί για να αναπτυχθεί η οικονομία; Πρέπει να εφαρμοστεί ένα μοντέλο που είναι πιο κοντά στα οικονομικά της αγοράς ή μήπως ένα μοντέλο αυστηρά περιοριστικό με ελάχιστη ελευθερία;

    Η ιστορία έχει αποδείξει ότι τα ολοκληρωτικά καθεστώτα του Κομμουνισμού, Φασισμού και Ναζισμού απορρίπτουν της ελεύθερη οικονομία και τις ατομικές ελευθερίες.

    Οι πολιτικές που ακολουθούνται είναι άθλιες, αποτυγχάνουν παταγωδώς και το μόνο που φέρνουν είναι θάνατο και καταστροφή. Από την άλλη πλευρά, οι δημοκρατίες υποστηρίζοντας ένα πιο ελεύθερο πλαίσιο κοινωνικής οργάνωσης αποτελούν αναμφίβολα την καλύτερη εναλλακτική.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Καθεστώς

    Του Χρήστου Δέρδα

    Ένα καθεστώς στήνεται με δύο τρόπους: είτε με άμεση επέμβαση (τανκς, κατάληψη δημοσίων κτιρίων, ταραχές), είτε με έμμεση: δημιουργείς εχθρούς, αλώνεις και κράτος και καταργείς θεσμούς και στο τέλος αποκόπτεις μια χώρα από τις διεθνείς συνθήκες που διασφαλίζουν ελευθερίες και το πολίτευμα. Αρκεί να έχεις τους πολίτες ήσυχους και υπό έλεγχο.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Η ηθική του κέρδους

    Του Γιώργου Λαμπρίδη

    Πολλοί κατηγορούν την επιδίωξη κέρδους ως μια ανήθικη πρακτική του σύγχρονου καπιταλιστικού συστήματος. Πιο συγκεκριμένα στην ελληνική κοινωνία επικρατεί η εξής θεωρία: Οι επιχειρήσεις κερδοφορούν εις βάρος κάποιου άλλου. Αφού οι επιχειρήσεις ωφελούνται εις βάρος κάποιου άλλου, τότε το συγκεκριμένο άτομο εκμεταλλεύθηκε. Άρα, το κέρδος είναι ανήθικο.

    Είναι όμως έτσι; ΟΧΙ !

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Η αλλαγή δεν παίρνει αναβολή

    Του Χρήστου Μαυρόγιαννη

    Θα σας διηγηθώ μια προσωπική ιστορία.

    Κάμποσα χρόνια πριν διοργανώθηκε στη Ρόδο η πρώτη συνάντηση της ελληνικής κοινότητας των φίλων ενός συστήματος διαχείρισης περιεχόμενου ανοικτού κώδικα για ιστοσελίδες, του γνωστού σήμερα Joomla!

    Άνθρωποι από όλη την Ελλάδα θα συναντιούνταν για να μοιραστούν ιδέες και πάθος για ένα project που σήμερα το γνωρίζει σχεδόν όλος ο πλανήτης.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση μία «Νέα Σοβιετία»;

    Του Ολύμπιου Ράπτη

    Είναι η Ε.Ε. μία περίπλοκη γραφειοκρατία που αποφασίζει χωρίς λογοδοσία για τα πάντα, μακριά από τα Κράτη-Μέλη της και τους Πολίτες;

    Σύντομη ιστορική αναδρομή

    Τέλη της δεκαετίας ’70, ένας Γάλλος παραγωγός φρουτώδους λικέρ απαγορεύεται να εξάγει στην Γερμανία καθώς η περιεκτικότητα σε φρούτα είναι κατώτερη από αυτήν που ορίζει η γερμανική νομοθεσία. Μνημειώδης απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου (“Cassis de Dijon” εν συντομία): εάν ένα προϊόν αδειοδοτείται σε μία χώρα της ΕΟΚ, θα κυκλοφορεί ελεύθερα σε όλη την ΕΟΚ. Και όμως, χρειάστηκαν περίπου 300 πρόσθετες νομοθεσίες από τις «Βρυξέλλες», στη βάση δικαστικών αποφάσεων και μη, για την επίτευξη μίας Ενιαίας Ευρωπαϊκής Αγοράς την δεκαετία του ’90. Και χρειάζονται διαρκώς νέες για την διατήρησή της.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Άκου Ιάσονα

    Του Χρήστου Δέρδα

    Άκου Ιάσονα,

    Ο παππούς μου ήρθε από τη Σμύρνη μικρό παιδί το 22 και δούλεψε – όσο πρόλαβε να ζήσει – φορτοεκφορτωτής στο λιμάνι του Πειραιά. Αφού έφυγε, πήρε τα ηνία η γιαγιά μου και έγινε μοδίστρα για να ζήσει τέσσερα παιδιά. Δεν ήταν όμως κανένας τους λαικός δικαστής.

    Ο πατέρας μου κουβαλούσε κλουβάκια για πουλιά από τα έξι του και για να παντρευτεί και να τους φτάνουν τα χρήματα με τη μητέρα μου άνοιξε δικό του μαγαζί. Κατασκεύαζε εξαρτήματα πλοίων. Από αυτό το μαγαζί, σπούδασε τρία παιδιά. Και αυτός έφυγε πριν προλάβει να πάρει σύνταξη Ιάσονα. Δεν ήταν ποτέ σε συνδικαλιστική οργάνωση ή κόμμα.

    Εμείς, η τρίτη γενιά, δουλεύουμε στον ιδιωτικό τομέα Ιάσονα. Οι δύο από εμάς στο εξωτερικό σε πολυεθνικές εταιρείες. Ο τρίτος είναι ακόμα Ελλάδα.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Σελίδα 3 από 512345