• Πριν το αυγουστιάτικο μακροβούτι

    …Πριν βουτήξετε για το βαθύ Αυγουστιάτικο μακροβούτι, ας σας κάνω ένα brief για το προσφυγικό όπως ξέρει κάποιος που ασχολείται με το θέμα απ τον πόλεμο της Κύπρου το 1974.

    Στη χώρα βρίσκονται σε ακατάλληλους καταυλισμούς (για τους οποίους πληρώνεται η χώρα) γύρω στους 60.000 άνθρωποι, που η κυβέρνηση αρνείται να διαχωρίσει σε πρόσφυγες ή μετανάστες. 10.000 στα 4 νησιά και οι άλλοι σε 60 περίπου κέντρα (δεν αναφέρομαι στο κολαστήριο του Ελληνικού και σε όσους μένουν σε τρώγλες ανά την επικράτεια από πριν), αλλά και σε πολλά ενοικιαζόμενα διαμερίσματα.

    Σύμφωνα με τη συμφωνία με την ΕΕ και το νόμο 4375/16, οι άνθρωποι αυτοί θα έπρεπε να καταγραφούν και ταυτοποιηθούν στους χώρους που διαμένουν προκειμένου να γίνει η προώθησή τους σε άλλες χώρες (μιλούσαμε για 160.000). Αυτό γίνεται με ρυθμούς χελώνας σε καταστολή, καθόσον μόνο 1500 (!!!) έχουν περάσει συνέντευξη και γι’ αυτό μόνο 100 έχουν επιστρέψει στην Τουρκία και μόνο 500 έχουν μετεγκατασταθεί σε άλλες χώρες. Η επιστροφή στην Τουρκία γενικά είναι στον αέρα ανεξάρτητα απ την τήρηση των όρων της συμφωνίας ΕΕ με τη χώρα αυτή καθόσον αμφισβητείται δυνατά κατά πόσον αποτελεί αυτό που οι Διεθνείς Συνθήκες περιγράφουν ως “ασφαλή τρίτη χώρα” για πρόσφυγες και μετανάστες.

    Υπεράνθρωπες προσπάθειες γίνονται από διεθνείς αλλά και ελληνικές ΜΚΟ που γνωρίζουν και ειδικεύονται στο θέμα και κυρίως στην προστασία ευάλωτων ομάδων, ανήλικων, οικογενειών προς συνένωση, ανάπηρων κτλ, με τεράστιες δυσκολίες που τους δημιουργεί η ελληνική κυβέρνηση.

    Οι άνθρωποι αυτοί (οι πρόσφυγες όχι οι μετανάστες), έχουν το δικαίωμα να περάσουν απ την καθοριστική συνέντευξη μέσα σε 25 μέρες απ την ημέρα υποβολής της αίτησής τους για άσυλο (Διεθνή Προστασία), αλλιώς μπορούν να βγαίνουν απ τους χώρους όπου κρατούνται σήμερα. Αποτέλεσμα να μην ξέρουν τί τους περιμένει και να μην ξέρουν τί να κάνουν, πώς να περάσουν τον καιρό τους.

    Σας αφήνω να φανταστείτε τί θα γίνει απ το φθινόπωρο αν η κυβέρνηση δεν καταφέρει να οργανώσει τη συνέντευξη, την καταγραφή και την ταυτοποίηση, μοναδικές προϋποθέσεις για τη μετεγκατάστασή τους σε άλλες χώρες.
    Σας αφήνω να φανταστείτε τί θα γίνει με την οργάνωση άλλων καταυλισμών για τις 60.000 που φιλοξενούνται σε ακατάλληλους χώρους.
    Σας αφήνω να φανταστείτε πώς θα οργανωθεί η πιθανή παραμονή τους εδώ για χρόνια.
    Σας αφήνω να φανταστείτε τί θα γίνει αν η Τουρκία αποφασίσει να διοχετεύσει ανεξέλεγκτους αριθμούς προς τη χώρα μας.

    Σας αφήνω να κάνετε το μακροβούτι…

    Γρηγόρης Βαλλιανάτος,
    Μέλος της Μόνιμης Γενικής Συνέλευσης
    FB profile | Twitter Profile

  • To ALDE, το Ποτάμι, ένας ελέφαντας και μία αγελάδα

    Του Ολύμπιου Ράπτη

    Την προηγούμενη Τετάρτη στις Βρυξέλλες οι Guy Verhofstadt (ALDE) και Σταύρος Θεοδωράκης – Μιλτιάδης Κύρκος (Ποτάμι) αποκάλυψαν την “Αλήθεια για την  Ελλάδα”.

     220 δις ευρώ, 3 μνημόνια και 12 (!) αξιολογήσεις δεν οδηγούν τελικά την Ελλάδα έξω από την κρίση. Γιατί εστιάζουμε στα συμπτώματα, στους οικονομικούς δείκτες: δημοσιονομικά και χρέος, πρωτογενή ελλείμματα και οικονομική αστάθεια. Πρέπει, λένε ALDE/Ποτάμι, να εστιάσουμε στον “ελέφαντα”, δηλ. την ανεπαρκή διακυβέρνηση/διαχείριση, το πελατειακό κράτος, την αδυναμία των θεσμών και την έλλειψη ανταγωνιστικότητας. ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Βενεζουέλα: Πρότυπο για τον ΣΥΡΙΖΑ, εφιάλτης για την Ελλάδα

    Του Μάκη Σπυράτου

    Η Βενεζουέλα είναι ακόμα ένα παράδειγμα χώρας όπου η εφαρμογή σοσιαλιστικών πολιτικών οδήγησε στην κατάρρευση της οικονομίας. Βέβαια, για την εγχώρια αριστερή διανόηση της Βενεζουέλας ευθύνονται «η καπιταλιστική κρίση και οι αντιδραστικές δυνάμεις του καπιταλισμού και το βάθεμα της κρίσης του καπιταλισμού», όπως μας ενημερώνει ο Ριζοσπάστης (28.04.2016) ή «ο ανελέητος οικονομικός πόλεμος που δέχεται από παντού η προοδευτική κυβέρνηση του Καράκας», σύμφωνα με την Αυγή (29.04.2016). ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Panama Papers και Aτομικές Eλευθερίες

    Του Γιάννη Ρετετάγκου

    Οκ, η φορολογία είναι ο βασικός τρόπος οι κυβερνήσεις να παίρνουν τα χρήματα των πολιτών τους. Κι ενώ φαίνεται ότι τα καταφέρνουν μια χαρά με τα μεσαία και χαμηλά στρώματα, η υπόθεση των Panama Papers δείχνει ότι εκεί που μάλλον αποτυγχάνουν είναι στους πραγματικά κατέχοντες τον πλούτο.

    Ωστόσο μην ανησυχείτε, όλα βρίσκουν τον δρόμο τους.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Ελευθερία: Η Χρυσή Τομή

    Του Γιώργου Λαμπρίδη

    1. Δεν υπάρχει ελευθερία αν δεν γνωρίζουμε τι είναι.

    2. Δεν υπάρχει ελευθερία χωρίς ελάχιστο κράτος.

    3. Δεν υπάρχει ελευθερία με απεριόριστο κράτος.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Γιατί διαγραφή χρέους

    Του Γιώργου Καισάριου

    Πολλή συζήτηση γίνεται επί των ημερών μας σχετικά με το αν το Ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο ή όχι και αν θα χρειαστεί νέο κούρεμα.

    Καταρχάς, στο ερώτημα αν το χρέος είναι βιώσιμο ή όχι, η απάντηση είναι ότι είναι. Σημειώστε όμως ότι, ναι μεν είναι βιώσιμο, αλλά με όρους διακρατικού δανεισμού, όχι με όρους αγοράς.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και μια Φιλελεύθερη Κυβέρνηση

    Του Νίκου Χαραλάμπους

    Προσδοκώντας σε μια αληθινά φιλελεύθερη κυβέρνηση

    Η εκλογή του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη φέρνει μια αναδιάταξη στο πολιτικό σκηνικό της χώρας αλλά και βάζει τους φιλελεύθερους σε ένα δίλημμα που το έχουμε ξαναδεί να τίθεται κάθε φορά που μια μετριοπαθής κεντρώα παρουσία δείχνει να έχει μια δυναμική.

    Ας κάνουμε έναν πρώτο απολογισμό της πορείας του κ. Μητσοτάκη μέχρι στιγμής.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Γιατί είναι λάθος ο τρόπος επιβολής του ΦΠΑ

    Γιατί είναι λάθος ο τρόπος επιβολής του ΦΠΑ

    Του Γιώργου Καισάριου

    Το ερώτημα είναι, για ποιό λόγο κάποιος να κάνει διπλή και τριπλή δουλειά, όταν μπορεί να κάνει πολύ λιγότερη δουλειά και να έχει καλύτερα αποτελέσματα; Η απάντηση είναι ότι ή δεν το έχει σκεφτεί, είναι ανόητος ή κινείται ιδεολογικά.

    Το σημερινό θέμα έχει να κάνει με τον τρόπο επιβολής του ΦΠΑ. Δεν θα ασχοληθώ με το ποσοστό του ΦΠΑ (και το ότι 23% το θεωρώ υπερβολικό), αλλά με τον μηχανισμό επιβολής αυτού.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Ας ορίσουμε το κράτος που θέλουμε

    Ας ορίσουμε το κράτος που θέλουμε

    Toυ Γιάννη Ρετετάγκου

    Από την πρώτη φορά που μπήκα στο εκλογικό παραβάν πήρα το καθήκον μου πολύ σοβαρά. Ήθελα πάντοτε να έχω δομημένο το μυαλό μου έναν πολύ συγκεκριμένο λόγο για το πού κατέληγε η ψήφος μου.

    Η ανάπτυξη ενός πολιτικού κριτηρίου δεν ήταν μια εύκολη υπόθεση. Η αποκρυστάλλωση μιας ιδεολογικής ταυτότητας ήταν μία ακόμα πιο επίπονη διαδικασία.

    ΣΥΝΕΧΕΙΑ

  • Brexit

    Με Brexit ή χωρίς, είναι ο κρατισμός, ανόητε!

    Του Ολύμπιου Ράπτη

    Πολλοί εκτιμούν ότι σε ενδεχόμενο rexit ένα τεράστιο βήμα προς μία “περισσότερη Ευρώπη” ίσως γίνει τελικά πραγματικότητα. Θα γίνει όντως;

    Μικρά μαθήματα ευρωπαϊκής ιστορίας

    Αρχές της δεκαετίας του ΄50 και η προοπτική επανεξοπλισμού της Δ. Γερμανίας ωθεί τα μελλοντικά ΣΥΝΕΧΕΙΑ